Antikraak

Wat houdt dit in?

Tijdens de zoektocht naar een nieuwe huurwoning loop je als huurder waarschijnlijk tegen allerlei termen aan die je mogelijk nog nooit hebt gehoord. Ook de term ‘antikraak’ is een term die je tegen kan komen in de zoektocht naar een nieuwe woning. Maar wat betekent antikraak nu precies en wat heb jij hier als huurder mee te maken? In deze tekst geeft Huurzone je alle informatie over het onderwerp antikraak, zodat je goed geïnformeerd bent wanneer je met dit onderwerp te maken krijgt tijdens de zoektocht naar een nieuwe woning.

Wat is antikraak?

Antikraak is, zoals de naam al doet vermoeden, een manier om leegstaande panden te beschermen tegen krakers. Vaak wachten deze leegstaande panden op een andere bestemming zoals verhuur, verkoop of sloop. De eigenaar van het leegstaande pand huurt vaak een antikraakbureau in dat vervolgens tijdelijke bewoners voor het pand zoekt. De tijdelijke bewoners worden ook wel de kraakwachters genoemd. Het voordeel voor de eigenaar van het pand is dat het pand op deze manier geen kraakschade oploopt. Voor de bewoners is het grootste voordeel de grote ruimte die ze voor een lage prijs kunnen huren. De panden die worden aangeboden als antikraak zijn niet altijd woningen van oorsprong: ook oude schoolpanden en kantoorgebouwen worden vaak aangeboden voor antikraak.

Ontstaan van antikraak

Zoals we al uitlegden, is antikraak ontstaan om panden te beschermen tegen kraken. Kraken is het zonder toestemming in gebruik nemen van onroerend goed in de vorm van een ongebruikt gebouw of terrein. In Nederland ontstonden de eerste georganiseerde kraakacties in 1964, toen studenten werden opgeroepen om in onbewoonbaar verklaarde woningen in de wijk Kattenburg in Amsterdam te trekken. Een aantal jaar later ontstond het “witte huizenplan” van de provobeweging. Hierbij werden deurposten van leegstaande huizen witgeverfd om aan te geven dat iedereen die in woningnood zat, erin mocht trekken. De kraakbeweging groeide steeds meer en in 1980 werd een pand aan de Vondelstraat in Amsterdam tweemaal gekraakt en vervolgens met behulp van tanks ontruimd door de politie. Door het strenge optreden van de politie tegen de eigen bevolking en de vermindering van de woningnood door de krakers, ontstond er bij de Nederlandse bevolking sympathie voor het kraken. Tijdens de kroning van prinses Beatrix in 1980 werd met de leus “geen woning, geen kroning” verzet aangekondigd door de kraakbeweging. Op deze dag ontstond zelfs een ware veldslag tussen de politie en de krakers, ook wel bekend als de ‘krakersrellen’. Sinds 1 oktober 2010 is kraken in Nederland verboden en lopen krakers het risico op één jaar gevangenisstraf of een geldboete. Wanneer bij het kraken geweld of intimidatie wordt gebruikt is de maximale gevangenisstraf zelfs twee jaar en is er sprake van een hogere geldboete. Begin juni 2010 is de wet kraken en leegstand aangenomen, die kraken strafbaar stelt en gemeenten verantwoordelijk maakte voor het bestrijden van leegstand. De invoer van deze wet zorgde voor een opleving van antikraak wonen, omdat dit werd gebruikt als bestrijding van de leegstand en tegelijkertijd bescherming bood tegen krakers.

De voorwaarden van antikraak

Antikraak is een bijzondere manier van wonen en er zijn dan ook een aantal dingen waar je als bewoner van een antikraakpand rekening mee moet houden. Ten eerste heb je als antikraker veel minder rechten dan als reguliere huurder. Tijdelijke bewoners van een antikraakpand krijgen geen huurcontract, maar een bruikleencontract, waardoor de bepalingen inzake de wettelijke huurbescherming niet in acht genomen hoeven te worden. Vaak geldt bij antikraakpanden een korte opzegtermijn van 2-4 weken, waardoor je als antikraker het risico loopt om opeens zonder woonruimte te komen. Ter compensatie van deze onzekerheid betalen antikrakers vaak zeer lage huurprijzen, wat deze woningen erg geschikt maakt voor studenten en jongeren. De korte opzegtermijn kan echter ook een voordeel zijn voor de huurders, omdat dit de mogelijkheid biedt om snel uit de woning te vertrekken.